Όλο ξεκινάμε, μα ποτέ δε πάμε

Αργείς πάντα αργείς. Καθώς έρχομαι εσύ δεν έχεις ξεκινήσει καν και ας λες ότι τρέχεις να έρθεις. Κάθε που φεύγω μου φωνάζεις ότι έφτασες και πόσο θα ήθελες να περίμενα. Δε σε είδα 😦 , δεν ακούστηκες, θα καθόμουν, μέσα σε τόση σπατάλη λίγη ακόμα δε θα πείραζε. Φοβάσαι μήπως δε με δεις πάρ’ αυτά κάθεσαι στα τυφλά, περιμένοντας να σου ανάψω το φως και να σου πω κοίτα με…

Αποτέλεσμα εικόνας για όποιος θέλει πραγματικά μπορεί

Μου ζητάς να προσπαθήσεις για μένα. Αλήθεια τι άδεια περιμένεις; Μήπως και εγγυημένο αποτέλεσμα μην τυχόν κουραστείς τσάμπα; Στο χωριό μου και ας μην είχαμε δρόμο, μάθαμε να προσπαθούμε για ό,τι θελήσουμε και ας κάναμε πληγές πέφτοντας στις πέτρες του χωματόδρομου. Ανοίγαμε δρόμους και μονοπατάκια για να φτάσουμε εκεί που θέλουμε. Δεν κρυβόμασταν πίσω από δέντρα ψάχνοντας για το μαγικό λυχνάρι που θα μας οδηγούσε στον πόθο μας. 

Σχετική εικόνα

Μου μιλάς μέσα από στίχους που δεν είναι δικοί σου, με ήχους που δε βγαίνουν από σένα, με εικόνες που δε φτιάξαμε μαζί. Ενίοτε υπάρχει κάτι δικό σου, με την αλήθεια σου, που με άγγιξε πολλές φορές, τώρα το μόνο που βλέπω είναι κάποιον κρυμμένο πίσω από το δέντρο των δικαιολογιών και τα φύλλα του φθινοπώρου να κλείνουν τα μονοπατάκια που με τόσο κόπο χαράχτηκαν.

Σχετική εικόνα

Διάολε, αγαπώ και το λίγο σου, όμως γίνεται όλο πιο λίγο, και όσο χάνεται τι θα μείνει να έχω να αγαπώ; Ξεθωριασμένα όνειρα και ελπίδες; Λίστες σε αρχεία προς διαγραφή για εκκαθάριση χώρου. Η κλεψύδρα αδειάζει……………. πόσες φορές να την γυρίσουμε πάλι; Κάνε ένα βήμα να κάνω το επόμενο, παύση αγαλματάκια ακίνητα, αμίλητα αγέλαστα,άρση κυνηγητό, τρέξιμο διασκέδαση, γέλιο φωνές, παύση κρυφτό και αυτό με λάθος κανόνες, δεν κρυβόμαστε ο ένας από τον άλλον, αλλά ο καθένας από τον εαυτό του.

Αποτέλεσμα εικόνας για όποιος θέλει πραγματικά μπορεί

Γέμισε το καλάθι μας με «θα» και το συνοδέψαμε με «αν» το ένα να κουκουλώνει και το άλλο να δικαιολογεί το αόριστο, την απραξία. Και παραπονεμένο πιο πίσω να φωνάζει το «όποιος θέλει βρίσκει τρόπο», μάλλον δε θέλετε φωνάζει η λογική, ένα «μου λείπεις» ακούγεται και  βγαίνει η καρδιά μπροστά, μα πόσο να αντέξει και αυτή πια και φωνάζει άντε γεια, μα σκέφτεται τα ματάκια σου τα κλαμένα και λέει «θα πάρω άλλο ένα»…….

Υ.Γ  Τα δικά μου θέλω δε μένουν στα όνειρα και αν λείπεις από το ξύπνιο μου δε θα μείνω να κοιμάμαι!

Advertisements
Κατηγορίες:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s