«Όλα καλά»

Σέρνομαι, ακόμη μία μέρα που το χαμόγελο σβήνει στις οχτώ, όταν η πόρτα κλείνει. Προσπαθώ να μαζέψω, δεν ξέρω ποιο χάλι το δικό μου ή του σπιτιού;

Μένω να κοιτώ τον ήλιο. Τι υπέροχη μέρα, μου θυμίζει όσα πρέπει να κάνω. -σήκω πάνω, μη πέφτεις προστάζει. Μόνη συντροφιά τσιγάρο και καφές μα και αυτά πρέπει να τα «αγοράζω»…

Ένα μήνυμα 

– Πώς είσαι;

– Καλά 🙂

( Πώς θέλεις να είμαι; μόνη να προσπαθώ να σηκωθώ, μόνη να ψάχνω φως στο τούνελ, μα και το τούνελ χάνω, ποιο δρόμο να πάρω; Ήθελα να πάμε βόλτα στη θάλασσα, χωρίς να μιλάμε, δεν θέλω να μιλήσω σήμερα, μπορώ να ακούω….) Με ένα καλά όλα πιο εύκολα, δεν περιμένεις, δεν παρακαλάς, ξέρεις ότι θα γίνουν καλά, όσο υπάρχει ξημέρωμα όλα θα φωτίζουν.

Ποιοι οι άνθρωποί σου, ποιο το δέσιμο, ποια αλήθεια όταν τα πάντα κρύβονται πίσω από ένα «όλα καλά;» Οι άνθρωποι φοβήθηκαν τη μοναξιά στο πλήθος. Το μόνος στο μαζί. Μάθανε να γελάνε και να κλαίνε μόνοι. 

Η εμπιστοσύνη χάνεται στο κλείσιμο των ματιών στα απλωμένα χέρια, στο κλείσιμο των αυτιών σε κραυγές, στο κλείσιμο της καρδιάς στο βουβό πόνο. Οι άνθρωποι κρύφτηκαν πίσω από τοίχους που φτιάξανε μόνοι, ονομάζοντάς τους «έχω δικά μου προβλήματα» .

Όλα καλά 🙂

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s