«μαζί» «μοιράζομαι» ΦΟΥΣΚΕΣ

Είμαστε οι επιλογές μας!

Ό,τι επιλέγουμε αυτό αξίζουμε λένε. Στην ουσία όμως επιλέγουμε αυτό που πιστεύουμε ή νιώθουμε «πιθανότατα ευσεβής πόθος» , ότι θα κάνει τη  ζωή μας να είναι ομορφότερη. Αυτό τις περισσότερες των περιπτώσεων δε συμβαίνει και τότε και μόνον τότε γίνεται η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ: συμβιβάζεσαι ή αλλάζεις πορεία.

Τα αρνητικά σημάδια εξέλιξης μιας σχέσης, όποιας μορφής και να είναι, (γονεϊκή, ερωτική, φιλική), φαίνονται εξ αρχής. Με θολωμένα μάτια όμως δύσκολο να τα αντιληφθείς. Δε θα μπορούσε να συμβεί αλλιώς, αφού τα αισθήματα ή η ανάγκη εκδήλωσης και αποδοχής αυτών είναι πολύ μεγάλη με αποτέλεσμα να θολώνουν τα νερά. Στην πραγματικότητα δε μας απογοητεύουν τα πρόσωπα αλλά οι προσδοκίες που έχουμε εμείς για αυτά. Σημαντικό ρόλο βέβαια παίζουν και τα κοινωνικά πρότυπα που μας επιβάλλουν συγκεκριμένες συμπεριφορές.

Tο «μαζί», «το μοιράζομαι», «ολοκληρώνομαι» είναι φούσκες.

Δυστυχώς το μαζί χρησιμοποιείται ως φορτώνω, το σε νοιάζομαι ως σε εκμεταλλεύομαι, το κατανοώ ως κρατάω πισινή δεν είμαι για περισσότερα ή με βολεύει αυτή η κατάσταση, το μοιράζομαι ως ανέλαβε.

Το να ζεις κάθε στιγμή με ένα χάδι, μία αγκαλιά, μία βόλτα, μία έννοια, σκέψη,μια στενοχώρια, δεν είναι μοιρασιά αλλά ένωση.  Αυτή η ένωση είναι η πραγματική ανάγκη. Όταν η ανάγκη σου δε γίνεται αντιληπτή ή και να γίνει υποτιμάται, μένεις να προσμονάς. Η προσμονή αυτή δημιουργεί μελαγχολία και οδηγείσαι με μαθηματική ακρίβεια σε μία χρόνια κατάσταση θλίψης.

Αν αυτό που ζεις δε σε συνεπαίρνει, δε σε βγάζει από την καθημερινότητα, δε σε βοηθά να εξελιχθείς, να μάθεις, αν δεν είστε φορτιστές ο ένας για τον άλλον τότε τι, τι περιμένετε πέραν της μιζέριας που την έχετε κατακτήσει ήδη. Αν σβήνει η  λάβα μέσα σας για δημιουργία, αγάπη, κατάκτηση, τότε τι μένει;

Πολλές φορές η επιλογή του μόνου δρόμου δίνει δύναμη. Εκεί μαθαίνεις τις δυνατότητές σου, να σε αγαπάς, να σε φροντίζεις, να μην απογοητεύεσαι περιμένοντας. Στο μόνος βρίσκεις τον εαυτό σου και ολοκληρώνεσαι. Τότε ίσως μόνο τότε να είσαι έτοιμος για το «μαζί», όχι για να μοιραστείς αλλά για να πολλαπλασιάσεις.

Οι φούσκες είναι διασκεδαστικές μόνο για σκάσιμο 😉

 

 

 

 

Υ.Γ Έχω ανάγκη να νιώθω και να είμαι όμορφη. Έχω ανάγκη τα μαλλιά μου να ναι απαλά και να ανεμίζουν…ελευθερία. Έχω ανάγκη να νιώθω τη σπίθα στα μάτια μου να κάιει. Ευχαριστώ εσένα 😉 που μου θύμησες πόσο ανάγκη το έχω και για να πετύχω θα πρέπει να βγάλω τα εμπόδια από το δρόμο μου και αν δε βγαίνουν να αλλάξω δρόμο :p Σε ευχαριστώ που μου θύμησες για μία ακόμα ότι η μοναξιά της προσμονής δεν παλεύεται. Μόνη μάτια μου !!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements
Κατηγορίες:

One Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s