«blues»Ανομολόγητοι πόθοι, στο σιγαστήρα ενός καθωσπρεπισμού

Κοίτα να δεις πώς το βράδυ μοιάζει με ένα τεράστιο στραγγιστήρι. Κρατά μέσα ό,τι πραγματικά έχει ο καθείς μας

…να μας ξεπλένει το νερό από των ενοχών τη φατριά…

Βρέχει, κάθε σταγόνα που πέφτει πάνω μου, είναι και μια εικόνα, που ποτέ δε ζήσαμε, που θέλουμε, ποθούμε, αναμένουμε. Εικόνες που και οι δύο έχουμε δει. Κιότεψαν όμως οι ανάγκες μας στα θέλω άλλων και μένουν εκεί να περιμένουν να ικανοποιηθούν. Και εμείς άπραγοι θεατές, προσπαθούμε να νιώσουμε ο ένας τον άλλον μέσα από ήχους,Συνεχίστε να διαβάζετε «…να μας ξεπλένει το νερό από των ενοχών τη φατριά…».

δεν είσαι εδώ

Χάραμα, το χέρι μου ψάχνει το δικό σου, θέλουν τα δάχτυλά μου να μπερδευτούν με τα δικά σου, να με τραβήξουν πάνω σου και να αισθάνομαι την καρδιά σου να χτυπά στο δικό μου στήθος. Νιώθω κάψιμο στο στέρνο και την αναπνοή μου να βαραίνει. Βαριά η επιθυμία, βαρύ το πάθος όταν μένει να κάνειςΣυνεχίστε να διαβάζετε «δεν είσαι εδώ».

Παραμύθιασέ με απόψε

Πάρε με απόψε, όπου εσύ αποφασίσεις. Δε θα σε ρωτήσω πού θα πάμε, δε θα κοιτάξω το ρολόι, δε με νοιάζει πού θα βρεθούμε. Απόψε θα είμαστε ρόλοι στο παραμύθι που σου ζητώ. Θα σαι ο πρίγκιπάς μου, ο ιππότης που ποτέ δεν πίστεψα στην ύπαρξή του και γω μια μικρή ρομαντική  επαναστάτρια που θαΣυνεχίστε να διαβάζετε «Παραμύθιασέ με απόψε».

Το μπλουζάκι

Πάει καιρός από την τελευταία φορά που την άγγιξες, από την τελευταία φορά που τα θέλω της στριμώχτηκαν σε λίγα λεπτά πάθους, που μύρισαν την ηδονή αλλά δεν πρόλαβαν να την γευτούν. Έμεινε το άρωμά σου με το άρωμα της πάνω στο μπλουζάκι, να της παρηγορούν την άδεια της αγκαλιά. Έπιασε πολλές φορές τον εαυτόΣυνεχίστε να διαβάζετε «Το μπλουζάκι».

Πρώτο φθινόπωρο, πρώτη βροχή

Ποια ανάγκη ξεπλένεται στη βροχή; Σε πόσα δάκρυα ξοφλάται η προσμονή; Ασφάλεια, αναλγησία, ξεγυμνωμένες, καταπατημένες σε ξένες αναπνοές. Ποιος μόνος πονά; Ποια μοναχικότητα ματώνει; Μόνο τα χέρια που ταίριαξαν και τύλιξαν τα δάχτυλα παρέα νιώθουν το γδάρσιμο. Μόνο αγκαλιές που κούμπωσαν και από φόβο μη χαθούν σπαράχτηκαν. ‘Εχεις δει σώματα να ποθιούνται, μυαλά να ταιριάζουνΣυνεχίστε να διαβάζετε «Πρώτο φθινόπωρο, πρώτη βροχή».

Time to go

Ο χρόνος μετράει αντίστροφα, η απόφαση έχει παρθεί καιρό. Φεύγεις, για μία ακόμα φορά φεύγεις. Δεν υπάρχει τίποτα να σε κρατάει, κάτι που να πιστεύεις, να θαυμάζεις, να ελπίζεις σε κάτι όμορφο, διαφορετικό, κάτι που θα σου μοιάζει και θα σε αγγίζει με τον τρόπο που εσύ το κάνεις. Ισως κάποια αν, μήπως, ίσως περιτριγυρίζουνΣυνεχίστε να διαβάζετε «Time to go».

Όχι άλλα λίγο, παραλίγο που σε λήγουν!

Hey boy, την θες; Δείξε το της, με κάθε τρόπο, σε κάθε ελεύθερο λεπτό, γέμισε τις γωνίες με φιλιά πεταχτά, κράτα την αγκαλιά, γέμισέ την με στιγμές μαζί σου, μην την αφήνεις να σε λαχταρά. Γίνε η αιτία να γελά, η λαμψη στα μάτια της, γίνε η ανάσα που θα την ζεσταίνει. Μη δεχτείς ναΣυνεχίστε να διαβάζετε «Όχι άλλα λίγο, παραλίγο που σε λήγουν!».

Δεν παζαρεύεται η ψυχή μάτια μου

Δεν ξέρει πώς έμαθες τον κόσμο, ούτε τη νοιάζει πώς φέρεται η έκαστη γυναίκα, αν για κάθε τι έχει την τιμή της, της είναι αδιάφορο. Η δικιά της τιμή είναι η ΤΙΜΗ της και δε μεταφράζεται σε δωράκια, σε ευρώ, σε κεράσματα, σε λόγια, λόγια, λόγια. Ποιος είπε ωρέ ότι οι γυναίκες είναι πουτάνες καιΣυνεχίστε να διαβάζετε «Δεν παζαρεύεται η ψυχή μάτια μου».

Ξεκάθαρα λόγια…

Τον άντρα ωρέ τον κάνουν τα ξεκάθαρα λόγια όχι οι παπαριές που έχουν μάθει να πετάνε θεωρώντας ότι καλύπτουν απεγνωσμένες ανάγκες σε κοριτσάκια.  Όχι μάτια μου, δε στα είπαν καλά, βλέπεις υπάρχουν θηλυκά που ουδέποτε φοβήθηκαν να ναι μόνες, αντίθετα ανατριχιάζουν με τη μοναξιά στο πλήθος, με την αναμονή του θα ήθελα αλλά… βλέπεις ηΣυνεχίστε να διαβάζετε «Ξεκάθαρα λόγια…».

Πριγκίπισσα σε σκάρτο παραμύθι

Μικρό κορίτσι, στο κορμί μεγάλης πια γυναίκας που απότομα ωρίμασαν ανάποδα φεγγάρια φαντάζει με πριγκίπισσα σε σκάρτο παραμύθι σαν περπατά στου κόσμου μας τα βρώμικα σοκάκια Στα μάτια έχει πυρκαγιά, μια φλόγα που δεν σβήνει ένα παιδί το μέσα της, με αγάπη την κερνάει φροντίζει από καύσιμο ονείρων να μην μείνει αν την κοιτάξεις θαΣυνεχίστε να διαβάζετε «Πριγκίπισσα σε σκάρτο παραμύθι».

Να μάθεις να φεύγεις

Να μάθεις να φεύγεις!!!  Όταν βλέπεις ότι έχεις αδειάσει, ΦΕΥΓΕΙΣ. Ό,τι είχες να δώσεις το έδωσες. Μην περιμένεις να γεμίσεις από κάτι που σε αφήνει γυμνό. Μην αφήνεις το κορμί σου με τη λαχτάρα να νιώσει αυτό που κάποτε γνώρισε. Μη σε μαθαίνεις να ζεις στη έλλειψη.  Οτιδήποτε αφήνει σκιές, αμφιβολίες και αν, μην τοΣυνεχίστε να διαβάζετε «Να μάθεις να φεύγεις».

Έρωτας εστί

Έρωτας εστί να ξυπνάς και να κοιμάσαι με ένα όνομα, ένα βλέμμα, ένα χάδι, έναν βραχνά, έναν πόνο. Έρωτας εστί βόλτες από το ροζ στο γκρίζο συννεφάκι. Μία να γίνεσαι μούσκεμα από σταγόνες ηδονής και την άλλη από σταγόνες «λείπεις». Στον έρωτα δεν υπάρχουν ονόματα, δεν είναι η Μαρία, ο Γιάννης… Στον έρωτα βαφτιζόμαστε με κάθεΣυνεχίστε να διαβάζετε «Έρωτας εστί».

Feelings

Μοιάζει με δυο χέρια ενωμένα και ας μην αγγίζονται. Με σκέψεις που περπατούν παρέα σε διαφορετικά μονοπάτια. Με δυο σώματα ενωμένα και ας μην πλησιάζονται. Με αντικριστά βλέμματα που όμως δεν κοιτάζονται. Με ίδια μουσική παιγμένη σε διαφορετικούς σταθμούς. Μοιάζει με δυο σταγόνες της βροχής που δραπετεύουν από τα σύννεφα με λαχτάρα να βρεθούν, όμωςΣυνεχίστε να διαβάζετε «Feelings».